Kategoriazeszycie 1-2026, publikacja

Zarządzanie z wykorzystaniem sztucznej inteligencji: badanie eksploracyjne paradoksów przywództwa między etyką a ludzkim osądem

Z

inż. Oliwia ŻACZEK, inż. Paulina WELKE, inż. Aleksandra RESMEROWSKA, inż. Beata STEFAŃCZYK, inż. Szymon BRZOZOWSKI, dr inż. Anna Maria TRZASKOWSKA, dr inż. Ewa MARJAŃSKA – Politechnika Gdańska, ul. Gabriela Narutowicza 11/12, 80-233 Gdańsk, Polska

Otrzymano 13.01.2026. Przyjęto 5.02.2026

Abstrakt

Cel: Celem niniejszego badania eksploracyjnego jest zbadanie, w jaki sposób menedżerowie postrzegają i nadają znaczenie roli sztucznej inteligencji (AI) w przywództwie oraz podejmowaniu decyzji zarządczych. Szczególną uwagę poświęcono postrzeganej użyteczności, ograniczeniom w obszarze zarządzania ludźmi, kwestiom etycznym oraz warunkom akceptacji wykorzystania AI w praktyce przywódczej. W badaniu przyjęto perspektywę paradoksalną, ujmując przywództwo wspierane przez AI jako zjawisko kształtowane przez współistniejące napięcia między etyką a ludzkim osądem, a nie jako problem efektywności czy skuteczności.
Projekt badania/metodyka badawcza/koncepcja: W badaniu zastosowano eksploracyjny projekt badawczy typu mixed-methods. Przeprowadzono badanie ankietowe wśród menedżerów (N = 47) w celu identyfikacji dominujących wzorców postrzegania przywództwa wspieranego przez AI. Uzyskane wyniki uzupełniono wywiadami pogłębionymi (N = 4), analizowanymi z wykorzystaniem syntezy tematycznej. Dodatkowo przeprowadzono systematyczny przegląd literatury obejmujący 14 artykułów naukowych z bazy Scopus zgodnie z wytycznymi PRISMA.
Wyniki/wnioski: Wyniki wskazują, że menedżerowie postrzegają AI przede wszystkim jako narzędzie wspomagające decyzje w obszarach analitycznych i zadaniowych, jednocześnie wyraźnie dostrzegając jej ograniczenia w zarządzaniu ludźmi, osądzie etycznym i decyzjach relacyjnych. Otwartość na adopcję AI współistnieje z silnym oporem wobec delegowania algorytmom władzy przywódczej lub odpowiedzialności moralnej. Zidentyfikowano strukturalne paradoksy przywództwa wspieranego przez AI, takie jak użyteczność versus ograniczenie oraz innowacyjność versus kontrola.
Ograniczenia: Badanie ma charakter eksploracyjny i opiera się na próbie celowej, co ogranicza możliwość generalizacji wyników. Przegląd literatury został ograniczony do jednej bazy danych, a uzyskane wyniki odzwierciedlają percepcje menedżerów, a nie obserwowane zachowania przywódcze. Ponieważ wymiary analityczne zostały wykorzystane jako kategorie eksploracyjne i interpretacyjne, a nie jako zwalidowane konstrukty pomiarowe, wyniki ilościowe należy interpretować jako wskazujące na określone wzorce i napięcia, a nie jako miary podlegające psychometrycznej generalizacji. Ze względu na to, że badanie koncentrowało się na identyfikacji wzorców percepcji oraz paradoksalnych napięć, a nie na precyzji pomiaru, wyniki ilościowe należy traktować jako wskaźniki eksploracyjne, a nie jako psychometrycznie zwalidowane skale. W konsekwencji uzyskane wyniki powinny być interpretowane jako wglądy o charakterze eksploracyjnym, stanowiące podstawę do dalszego rozwoju teorii oraz przyszłych badań konfirmacyjnych, a nie jako uogólnialne lub rozstrzygające dowody empiryczne. Badanie opierało się na celowej i relatywnie niewielkiej próbie badawczej, co ogranicza możliwość generalizacji statystycznej. Ograniczenie to należy jednak rozumieć jako konsekwencję eksploracyjnego, jakościowo dominującego projektu badawczego typu mixed-methods, a nie jako słabość metodologiczną. Celem badania nie było wnioskowanie na poziomie populacji, lecz identyfikacja powtarzających się wzorców percepcji, napięć oraz warunków granicznych w procesach nadawania znaczeń przez menedżerów w kontekście przywództwa wspieranego przez AI. Przegląd literatury został ograniczony do jednej bazy danych oraz zawężonego zbioru publikacji, co ogranicza jego zakres, lecz pozostaje spójne z jego pomocniczą rolą w ramach eksploracyjnego badania empirycznego.
Zastosowanie praktyczne: Narzędzia AI wspierające przywództwo powinny być projektowane jako systemy wspomagania decyzji, a nie autonomiczni decydenci. Menedżerowie powinni aktywnie definiować etyczne i relacyjne granice wykorzystania AI, natomiast projektanci systemów powinni priorytetowo traktować transparentność, wyjaśnialność oraz kontrolę użytkownika.
Oryginalność/wartość poznawcza: Artykuł integruje systematyczny przegląd literatury z empirycznymi badaniami mixed-methods, konceptualizując przywództwo wspierane przez AI jako konfigurację paradoksalną i wskazując, że ludzki osąd oraz etyka pozostają kluczowe w organizacjach wykorzystujących AI.

Slowa kluczowe

sztuczna inteligencja, przywództwo, decyzje menedżerskie, etyka, ludzki osąd

Jakość procesu badania marketingowego (część 1)

J

prof. dr hab. Katarzyna SZCZEPAŃSKA – Politechnika Warszawska, Wydział Zarządzania, ul. Narbutta 85, 02-524 Warszawa, Polska, e-mail: Katarzyna.Szczepanska@pw.edu.pl

Otrzymano 17.12.2025. Przyjęto 12.01.2026

Abstrakt

Cel: Omówienie pojęcia jakości badania marketingowego oraz przedstawienie kryteriów oceny jakości procesu badania marketingowego.
Projekt badania/metodyka badawcza/koncepcja: Celem badania było zidentyfikowanie kryteriów oceny jakości procesu badania marketingowego, które mogą być wykorzystane w ocenie jego poziomu jakości, oraz zaproponowanie mierników i wskaźników służących wyznaczaniu poziomu jakości procesu badania marketingowego. W realizacji celu badania wykorzystano metody: analizy piśmiennictwa oraz analizy i konstrukcji logicznej.
Wyniki/wnioski: Stwierdzono, że: (1) jakość procesu badania marketingowego jest wyznaczana na podstawie dwóch aspektów: czynnościowego – procesu przeprowadzania badania marketingowego oraz formalnego – zgodności z metodologią ogólną nauk, (2) kryteriami oceny poziomu jakości procesu badania marketingowego są: skuteczność (z uwzględnieniem kryterium jakościowego i ilościowego) oraz efektywność, które mogą być mierzone za pomocą zaproponowanych mierników i wskaźników.
Ograniczenia: Rodzaje badań marketingowych, elementy metody statystycznej, dziedziny nauki, procedura badawcza.
Zastosowanie praktyczne: Przeprowadzanie oceny jakości badania marketingowego w organizacjach.
Oryginalność/wartość poznawcza: Określenie związków między procedurami badawczymi w metodologii ogólnej nauk i w dziedzinie nauk społecznych, określenie mierników i wskaźników kryteriów oceny poziomu jakości procesu badania marketingowego.

Słowa kluczowe

metodologia, badanie marketingowe, proces badania marketingowego, jakość badania marketingowego, wskaźniki jakości badania marketingowego

Jakość życia a „bogactwo” repertuaru autodestrukcji człowieka

J

prof. dr hab. Tadeusz BORYS – Uniwersytet Zielonogórski, Instytut Nauk o Zarządzaniu i Jakości, ul. Podgórna 50, 65-246 Zielona Góra, Polska, e-mail: t.borys@wez.uz.zgora.pl

Otrzymano 5.02.2026. Przyjęto 16.02.2026

Abstrakt

Cel: Artykuł ten w pewnym stopniu nawiązuje do cyklu esejów kwalitologicznych, który opublikowałem na łamach „Problemów Jakości” w latach 2021-2022. Były one poświęcone odnalezieniu w jakości życia modułu uczuciowego i rozpoznaniu kilku jego reprezentantów, m.in. takich jak: nadzieja, wdzięczność, cierpliwość, empatia, współczucie czy zaufanie (por. [11, 12]). Celem tego artykułu, inicjującym w moim zamierzeniu kolejne obrazy jakości życia, jest analiza przyczynowo-skutkowa swoistej i ciągle „rozlewającej” się pandemii różnych form destrukcji człowieka, coraz bardziej zagrażających jego podmiotowości – degradujących jego CZŁOWIECZEŃSTWO, czyli bycia w codzienności po prostu ludzkim. Wspólnym mianownikiem dla powiększającego się „repertuaru” działań destrukcyjnych jest AUTOdestrukcja – jawne lub zakamuflowane niszczenie samego siebie, co uzasadnia użycie tego pojęcie w tytule artykułu. Jego treść jest podporządkowana odpowiedziom na cztery ważne pytania: (1) Jakie są relacje między destrukcją a degradacją i dewastacją? – to poziom etymologiczny tego rozpoznania; (2) Jak odróżnić destrukcję naturalną od destrukcji antropogenicznej? – to poziom sprawczości; (3) Jakie są „twarze” destrukcji człowieka? – to poziom typologiczny z propozycją kilkunastu kryteriów rozpoznawania destrukcji i (4) Dlaczego człowiek wybiera autodestrukcję? – przecież ma korzystniejszą alternatywę.
Metodyka badawcza: W artykule zastosowano metody analizy semantycznej oraz logicznej w odniesieniu do pojęcia destrukcji oraz przegląd literatury uwzględniający jej interdyscyplinarność i wielowymiarowość.
Wnioski: Główne konkluzje artykułu zostały sformułowane w jego końcowej części w formie sześciu wniosków przybliżających do odpowiedzi na sformułowane wcześniej pytanie: dlaczego człowiek wybiera destrukcję, a zwłaszcza swoją autodestrukcję, czyli regres swojego CZŁOWIECZEŃSTWA, zamiast zmian rozwojowych? – przecież dla każdego człowieka ten wybór powinien być oczywisty.
Wartość poznawcza: Cech nowości poznawczej tego artykułu należy upatrywać w zaprezentowanym podejściu do destrukcji, a przede wszystkim w rozpatrywaniu tej kategorii w kontekście jej dwóch „sióstr” – dewastacji i degradacji oraz w analizowaniu destrukcji na trzech powiązanych ze sobą poziomach – etymologicznym, sprawczym i typologicznym. Według dokonanego przeglądu literatury takie podejście nosi nie tylko cechę oryginalności, ale ma także wartość utylitarną dla dalszych badań nad zjawiskami destrukcji.

Słowa kluczowe

jakość życia, człowiek, destrukcja, degradacja, klasyfikacja