Kategoriazeszycie 2-2026, publikacja

prof. dr hab. inż. Zbigniew KŁOS – Politechnika Poznańska, Wydział Inżynierii Lądowej i Transportu, ul. Piotrowo 3, 60-695 Poznań, Polska, e-mail: zbigniew.klos@put.poznan.pl
dr hab. Jacek KŁOS – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Chemii, ul. Uniwersytetu Poznańskiego 8, 61-614 Poznań, Polska, e-mail: jacek.klos@amu.edu.pl

Otrzymano 1.04.2026. Przyjęto 10.04.2026

s. 22-27

Abstrakt

Cel: Głównym celem tekstu jest przedstawienie wypływających głównie ze świata BANI, a także ujęcia VUCA, wyzwań, ze szczególnym uwzględnieniem jednego z kluczowych obecnie obszarów jakości, tj. aspektów bezpieczeństwa.
Projekt badania/metodyka badawcza/koncepcja: Podjęte zagadnienia mają istotne znaczenie dla wskazania, w jaki sposób racjonalnie kształtować system bezpiecznego przepływu danych i informacji w organizacji, zwiększając tym samym szanse na zdobycie zaufania klientów w relacjach z organizacją.
Wyniki/wnioski: Analiza przedstawionych propozycji wskazuje, że są formułowane racjonalne propozycje efektywnych rozwiązań problemów sygnalizowanych w obszarze jakościowych aspektów bezpieczeństwa.
Ograniczenia: Podejście określane mianem świata BANI, opisujące kształt otaczającego nas świata, nadal sprawia wrażenie, że prezentowane przez nie zagadnienia są ujęte w sposób niekompletny. W związku z tym zbiór jego elementów, także w nurcie aspektów bezpieczeństwa, może wymagać dalszego pogłębienia.
Zastosowanie praktyczne: Podjęta w artykule problematyka i przedstawione propozycje działań i rozwiązań winny znajdować zastosowanie w realnej konfrontacji z wyzwaniami świata BANI, dotyczącymi omawianego zakresu aspektów bezpieczeństwa.
Oryginalność/wartość poznawcza: Dostępna literatura dotycząca problematyki świata BANI, a zwłaszcza metod i środków radzenia sobie z jego wyzwaniami, jest w chwili obecnej – w szerokiej jej perspektywie – ograniczona, choć w mniejszym stopniu w odniesieniu do omawianych aspektów bezpieczeństwa.

Słowa kluczowe

świat BANI, ujęcie VUCA, wyzwania, organizacja, przedsiębiorstwo, nurt jakościowy, brak odczucia bezpieczeństwa, system bezpiecznego przepływu informacji, zasady cyberhigieny

prof. dr hab. Katarzyna SZCZEPAŃSKA – Politechnika Warszawska, Wydział Zarządzania, ul. Narbutta 85, 02-524 Warszawa, Polska, e-mail: Katarzyna.Szczepanska@pw.edu.pl

Otrzymano 17.12.2025. Przyjęto 12.01.2026

s. 14-21

Abstrakt

Cel: Omówienie pojęcia jakości badania marketingowego oraz przedstawienie kryteriów oceny jakości procesu badania marketingowego.
Projekt badania/metodyka badawcza/koncepcja: Celem badania było zidentyfikowanie kryteriów oceny jakości procesu badania marketingowego, które mogą być wykorzystane w ocenie jego poziomu jakości, oraz zaproponowanie mierników i wskaźników służących wyznaczaniu poziomu jakości procesu badania marketingowego. W realizacji celu badania wykorzystano metody: analizy piśmiennictwa oraz analizy i konstrukcji logicznej.
Wyniki/wnioski: Stwierdzono, że: (1) jakość procesu badania marketingowego jest wyznaczana na podstawie dwóch aspektów: czynnościowego – procesu przeprowadzania badania marketingowego oraz formalnego – zgodności z metodologią ogólną nauk, (2) kryteriami oceny poziomu jakości procesu badania marketingowego są: skuteczność (z uwzględnieniem kryterium jakościowego i ilościowego) oraz efektywność, które mogą być mierzone za pomocą zaproponowanych mierników i wskaźników.
Ograniczenia: Rodzaje badań marketingowych, elementy metody statystycznej, dziedziny nauki, procedura badawcza.
Zastosowanie praktyczne: Przeprowadzanie oceny jakości badania marketingowego w organizacjach.
Oryginalność/wartość poznawcza: Określenie związków między procedurami badawczymi w metodologii ogólnej nauk i w dziedzinie nauk społecznych, określenie mierników i wskaźników kryteriów oceny poziomu jakości procesu badania marketingowego.

Słowa kluczowe

metodologia, badanie marketingowe, proces badania marketingowego, jakość badania marketingowego, wskaźniki jakości badania marketingowego

prof. dr hab. Tadeusz BORYS – Uniwersytet Zielonogórski, Instytut Nauk o Zarządzaniu i Jakości, ul. Podgórna 50, 65-246 Zielona Góra, Polska, e-mail: t.borys@wez.uz.zgora.pl

Otrzymano 1.04.2026. Przyjęto 10.04.2026

s. 2-13

Abstrakt

Cel: Artykuł ten to druga publikacja w ramach cyklu, w którym jakość życia człowieka jest konfrontowana z procesami jego AUTOdestrukcji fizycznej i psychicznej oraz procesami degradacji aksjologicznej, czyli degradacji jego człowieczeństwa, którego istotą jest sfera uczuć człowieka [6, 7]. AUTOdestrukcja stanowi współcześnie jedno z kluczowych, a jednocześnie najbardziej złożonych, interdyscyplinarnych zjawisk badanych na styku wielu dyscyplin i subdyscyplin naukowych, zwłaszcza psychiatrii, psychologii, w tym psychologii klinicznej, socjologii, neuronauk, a w szczególności neurobiologii, filozofii, w tym filozofii egzystencjalnej i filozofii świadomości, oraz nauk teologicznych, a także w ramach tych nauk przez wiele teorii specjalistycznych, takich jak np. teoria traumy czy teoria samobójstwa (suicydologia). Problemy AUTOdestrukcji nie są też obce ekonomii i zarządzaniu behawioralnemu. To one tworzą niezwykle bogaty zbiór perspektyw, przez które można oglądać AUTOdestrukcję jako zjawisko wielowymiarowe i interdyscyplinarne. Ta wielowymiarowość skłoniła mnie do przedstawienia różnych ujęć złożonej struktury AUTOdestrukcji człowieka w dwóch zwartych tematycznie, a jednocześnie komplementarnych częściach tego eseju. W części pierwszej podjąłem próbę podziału istniejących lub postulowanych modeli oglądu AUTOdestrukcji na dwie grupy. W dominującej w teorii i w praktyce pierwszej grupie modeli przyjmuje się kierunek implikacji od skutku do przyczyny i dlatego nazwałem je modelami „rewersowymi”, a w drugiej grupie przyjmuje się odwrotną implikację, której sedno wyjaśnia analiza przyczynowo-skutkowa. Potencjał profilaktyczny, jaki tkwi w tej implikacji, skłonił mnie do nazwania tych modeli „klasycznymi”. Zwracam więc uwagę, że proponowany podział modeli oparty jest w gruncie rzeczy na dwóch różnych logikach wyjaśniania AUTOdestrukcji. Dlatego treść eseju podporządkowałem odpowiedziom na trzy ważne dla jakości życia człowieka pytania: (1) Jakie są zalety i ograniczenia „rewersowego” oglądu AUTOdestrukcji, czyli oglądu „od skutku do przyczyny”?; (2) Jakie są zalety i ograniczenia „klasycznego” oglądu AUTOdestrukcji, czyli oglądu „od przyczyny do skutku”?; (3) Jaka jest przydatność wykorzystania oglądów „od skutku” i „od przyczyny” dla jakości życia człowieka? Odpowiedzi na te pytania zobrazują kaskadę (schody), która odsłaniać będzie kolejne poziomy (warstwy) wyjaśnienia AUTOdestrukcji poprzez wspomniane już dwie implikacje, tzn. od skutku do przyczyny versus od przyczyny do skutku. Dokładna prezentacja propozycji drugiej kaskady będzie przedmiotem części drugiej tego artykułu.|
Metodyka badawcza: W artykule zastosowałem metodę analizy logicznej w odniesieniu do obu grup modeli oraz przegląd literatury, uwzględniający wielowymiarowość i interdyscyplinarność zjawiska AUTOdestrukcji.
Wartość poznawcza: Cech nowości poznawczej tego opracowania należy przede wszystkim upatrywać w zaprezentowanych kaskadowych podejściach do AUTOdestrukcji, opartych na odmiennych logikach implikacji. Pozwoliło to wyróżnić dwie grupy modeli oglądu AUTOdestrukcji: „rewersowy” (od skutku do przyczyny) i „klasyczny” (od przyczyny do skutku). Przedstawienie w tej części eseju zalet i ograniczeń obu grup modeli stworzy dobrą podstawę do zaprezentowania w części drugiej głębszej analizy „klasycznego” oglądu zjawiska AUTOdestrukcji, który jest według mojej oceny oglądem bardziej perspektywicznym, bo przyjmuje jako punkt wyjścia pierwotną przyczynę AUTOdestrukcj, która ma charakter egzystencjalny.
Wnioski: Główne konkluzje artykułu znajdują się w końcowej części eseju w formie kilku wniosków nawiązujących do sformułowanych wcześniej pytań badawczych.

Słowa kuczowe

jakość życia, AUTOdestrukcja, modele, przyczyna, skutek